sanchika.com/adhyatmikam-bhakti-okati-kaadaa/

చేతనవు, స్వయం ప్రకాశ చైతన్యము !! జగతుకు కారణము, పోషణ నీవు!! ధారుణా యన్న అజ్ఞానము నీవే, జ్ఞానము నొసగు మహా సరస్వతినీ నీవే!! అన్నింటిని స్వహాచేయు కాలము, అన్నింటిని లయము చేయు రాత్రివీ నీవే!! కాళరాత్రివి, మహారాత్రి మోహరాత్రివి నీవు!! ప్రజలను తిరిగి తిరిగి మోహింపచేయు మహామాయవు!! ఉత్తముల చెంత లక్ష్మివి అధముల ఇంట అలక్ష్మివి నీవే! బుద్ధిమంతునిలో మేదవు.. సత్పురుషులలో హృదయములో తెలివి నీవే!! స్త్రీలకు బిడియపు రూపమైన లజ్జవు నీవు!! సంసారములో మునిగే…

నేటి నా మానసం అమ్మా! జగన్మాతా!! ఈ జీవితం నిజమని ఈ శరీరం శాశ్వతమని వంటిని సువాసనలతో కంటిని కాటుకలతో , పెదవులకు రంగులతో, పాదములకు లత్తుకలతో , అలంకరించి మురిసే అజ్ఞానులము…. ఒకతెల్లని వెంట్రుక కనపడితే తల్లడిల్లి ఒక చిన్న ముడత కనపడితే గింజుకొని క్రిందా మీదా పడి వ్యాకులపడి…. శరీరమే జీవితమని, మరి యోక చింతన లేక వగచే మూఢులము!! కనపడిని వయసును కప్పి, కనపడే శరీరానికి హంగులుదిద్దు జడమైన చర్మానికి రంగులు దిద్ది…

అమ్మకు నివేదన: నవ రంద్రాలతో కూడిన కుండ ఇది. లోపలి దీపపు కాంతి ఈ రంధ్రాలగుండా ప్రసరిస్తున్నది. కాని చుట్టూ వున్న మాయను వెలుతురుగా భావించు అజ్ఞానపు జీవినై లోపలి వెలుతురు గమనించలేకుంటి! అమ్మా నీ దాసులము మమ్ము ఈ మాయనుంచి పెకిలించు నీ నామ గండ్రగొడ్డలితో ఒసంగుము శివసానిధ్యమును- అహకరించు మానవులవు పశుబుద్ది తో మెసలు మూర్ఖులము పశుపతి సగభాగానివి జననీ మమ్మాడించుము నీ కనుసైగన- మామనస్సు పరమకోతి. సకల చరాచరమును ఆడించెటి ఆటగత్తేవు నీవు…

నమస్తే చలి అణువణువు ప్రాకి స్థంభిస్తూ హృదయా మున్నా, నిశ్చలమై నిలవ దిగులు పడుతున్నప్పుడైనా జీవితాని వెలుగు కొరకు జగన్మాత దివ్య కాంతి కొరకు తపిస్తున్న క్షణానా… మిగులు దుఖం… ధైర్యాన్ని హరిస్తున్నా… చరైవేతి …చరైవేతి… ఎవరు మెచ్చారని సూర్యడు పోషకుడయ్యేనీ భువికి? నెవరు తలచారని మృదల వెన్నెలనందిచను రాకా చంద్రుడు… అందుకే చరైవేతి.. చరైవేతి పుష్పాలు వికసించి సువానలు చల్ల, చల్సలని సమీరము మరులు కొలుపు ఎవరు జీతమిచ్చునని వర్షమభిషేకించు ఫృధ్విని? చరైవేతి.. చరైవేతి… మధువునందించు…